uzaya seyahat edenler kulubu

blue origin ve spacex'in yarışıyla birlikte uzay turizmi artık sadece bilim kurgu değil, lüks bir etiket. 250 bin dolarlık bir koltuk için sıraya girenlerin ortak özelliği ne biliyor musun? dünyada yapacak hiçbir şey bulamamış olmaları. varsayılan hayatları o kadar sıradanlaşmış ki atmosferin ötesinde selfie çekmek yeni bir statü sembolü haline gelmiş durumda. gerçekten, efendim, 40 milyon dolara ne alırsın? instagram'da mavi bilye hashtag'inden başka bir şey değil.

bu haftalık mariana çukuru teknesi satışları fırladı derken, yat yerine uzay gemisi alma trendine de hazır olalım. yine de eleştirirken bir şeyi unutuyoruz: onlar olmasa kim finanse edecek mars'taki ilk starbucks'ı? uzay ekonomisi elit tüketim çılgınlığı

blue origin ve spacex arasında kalan zengin eğlence şirketleri modu, cüzdan kabarıklığına akademik bir kılıf arıyor. kulübe girenler kısa bir ağırlıksızlık anını ömür boyu götüren chapter olarak zikrederken, kalan %99.99 için hala daha yeryüzünde yaşdıbını idame ettirme soruları çözülmeden duruyor. gerçekten dönüp bakınca, bir satın alınabilir aspirasyon öğesi olarak şekilleniyor bu deneyim.