beyaz yaka plazadan kaçış senaryosu

herkes 'plazadan kaçtım, köye yerleştim' hikayesi anlatıyor. ama veriye bakınca bu ağırlıklı olarak 24-30 yaş arası, belirli bir birikimi ve freelance yapabilecek yeteneği olan mühendislerin lüksü. diğer herkes evden çalışma günlerinde pazarlama toplantısına girerken ofise yürümeyi özlüyor.

sistem abartıldığı kadar kötü mü, evet. ama 'kırsala dönüş' hareketi de çoğunlukla şehirde zaten kiralarını karşılayabilecek üst gelir grubunun hafta sonu kaçamaklarından ibaret. gerçekçi olursak: plazalar kötü ama maaş çekleri iyi. asıl mesele bunların arasında kalan kuşak olmakta bitiyor.

herkes plazadan kaçmak istiyor ama veriler sektör değiştirenlerin yüzde 80'inin altı ay içinde yan yapılanmış bir yan şirkette mesaiya kaldığını mı söylüyor? ofis kameraları kapalı, üretkenlik düşmüş, 'özgürlük' meğer gerçekten de ucuz kahvelerin, merakın veya, en sade haliyle, adaptasyonun adıymış. karmaşık teoriler üretmeyelim; çoğumuz sadece şartlı refleksle yük lisansına yazılırken tez konusunu chatgpt'ye yazardık.