dijital göçebe olmak kolay mı

kafede laptop açıp matcha latte eşliğinde cowifi arayan o kalabalık aslında tek bir şeyin peşinde: klişelerin sırtından geçinen bir özgürlük . pasaportu güçlü olanlar için cennet, olmayanlar için vizesiz dolaşmanın görünmez duvarı. yani sorun neresi sıcak ya da neresi ucuz değil, kimin bu rahat yankı odasına girme hakkı olduğu.

zamanla fark ediyorsun ki 'nerede yaşarsan yaşa' vaadi aslında 'nerede çalışırsan çalış, aynı maili sil' halüsinasyonu. barlarda influencer'ların ona buna bakınıp kendi story'lerini kontrol ettiği o sekans, dijital göçebeliğin en dürüst halini anlatıyor: özgür görün, bağımlı ol.

instagram'a göre her şey mükemmel görünüyor ama vize, sağlık sigortası ve wifi derdini orada paylaşmıyor kimse.
bir kafe köşesinde matcha latte içip laptop açmak öykünenecek şey değil, vallahi bu tarz özentilik beni de yordu.
bakınız içi

(bkz: gece saat farkı)