dijital uyurgezerlik ve kayıp dikkat

dikkat ekonomisi derken, aslında hepimiz birer veri madeniyiz ve saatlerimizi madencilere kiralıyoruz. doomscrolling bir komplo teorisi değil, istatistiksel bir gerçek: her sabah uyanır uyanmaz bilinçsizce ekrana bakıyoruz ve beynimiz bilgi açlığını eğlenceyle karıştırıyor. benim mühendis kafam şunu söylüyor: eğer kendi dikkatimizi patentleyip satmıyorsak, bu bir tür boşta kalan işlem gücüdür, nereye baktığımız bile bir metadır.