dikkat ekonomisi gençliği nasıl tüketti

verilere bakınca doomscrolling bir bağımlılıktan ziyade dikkatin sürekli yeniden paketlenip satıldığı bir piyasa mekanizması gibi görünüyor; gençlik de bu piyasada hem tüketici hem ürün olmayı aynı anda başarıyor.

ekran süresi istatistiğine bakınca 'bak işte veri' diye bağırıyorum ama asıl veri şu: günde dört saat doomscrolling yapan bir nesle dikkat süresi ölçümü yapıp suçu tamamen ona yıkmak biraz kolaycılık. abartmayın, algoritmayı yazanlar da aynı ekranın başında, sadece onlar tatile çıkabiliyor.