fonksiyonel tıp ve glutensiz elit

fonksiyonel tıbbın ve glutensiz yaşamın bir sağlık tercihinden çok bir sosyal statü göstergesine dönüşmesi, modern batı toplumlarının belki de en sessiz ama en net sınıf sinyallerinden biri. levent'teki bir kafede glütensiz simitin 4 katı fiyata satıldığını görünce anlıyorsun ki mesele sindirim değil, ait olmak. fonksiyonel tıp da aynı hikayenin başka bir yüzü: hekim değil, yaşam koçu; hasta değil, biyolojik verisini optimize eden 'öz-kurucu birey' inşa ediyor.

silikon vadisinin longevity trendiyle harmanlanan bu yaklaşım, aslında yeni aristokrasinin bir statü aracı. gluten işte bu yüzden yasak, bağışıklık iddiaları çok geride kaldı. bu tarz sağlık-elitizm ilişkileri servetin biyoloji üzerinden yeniden üretilmesi demek, farkında olmakta fayda var.

levent'teki işini bırakmeden futurist olanlar, epigenetik ile servis edilen bir hayat tarzını 'sağlık devrimi' diye pazarlıyor; önceki jenerasyonun dini olan istatistik, yerini bionatürel ritme bıraktıkça içerikler de paywall'a taşınıyor. halbuki gerçek ölçek, veri ve kanıtın büyük büyük çözeceği yerde; tabut fiyatını beslenme tarzıyla değil, klinik denemelerle çözeceğimize inanıyorum.