plazadan ege kasabasına kaçış hayali

büyük şehirde sabah 7'de metrobüse binip akşam 9'da yine o metrobüste eve dönen birinin ege kasabasında zeytinlikle uyanma hayali kurması kadar tanıdık bir yalan yok. iki tatil videosu izleyip 'ben bu hayatı bırakıyorum abi' demek kolay, ama o kasabada internet hızı kaç mbps, kışın kaç derece, oradaki kafenin wifi şifresi ne, belli değil.

kaçış fikrinin kendisi kötü değil, kötü olan bu fikri bir eylem planı gibi satmak. yani insanların aslında istediği ege kasabası değil, istediği şey istanbul'da ceplerinde kalan son üç kuruşla bir kimlik krizi yaşamamak. senin sorunun şehir değil, işini ve hayatını kurgulayamaman. bunu kabul edince zaten egeye gitmek mi istiyorsun, yoksa kaçmak mı, orası netleşiyor.