sadelik bir pazarlama mı

marie kondo'nun derli toplu evini gördükçe kendi odamda kaybolan kablolarla boğuşurken, hayatı sadeleştirme felsefesi bana şirketlerin 'daha az eşyayla daha çok mutluluk' satma taktiğinden başka bir şeymiş gibi gelmiyor. yani eşyanı atıyorsun ama yerine daha pahalı bir 'duygusal huzur kutusu' mu aldırıyorlar, orası sorusu.

her şeyi bir çekmeceye sığdıracaksam bunun adı minimalizm değil, mühendislik becerisi olmalı. hayatın karmaşasını renkli kutulara gömmek, sadece incin düşüncelerimi örtbas etmeye yarıyor; ama 10 yıl sonra içinden çıkacakları gör -- en kötüsü de kutu çöplüğüne ticari destek.