suni zeka ve telif krizi

yapay zekanın ürettiği içeriğin kimin olduğu tartışılırken özgünlük diye bir şeyin hala var olduğunu düşünmemiz bile nostaljik bir an gibi hissettiriyor; işin komiği ortalıkta dolaşan her şeyin zaten birbirinin kopyası olması.

yapay zekaya 'resim yap' diyoruz, o da binlerce sanatçının emeğinden bir kolaj çıkarıyor, ama kimse sanatçıya sormuyor. bu sistemler aslında bir nevi freelance hırsızlar sendikası gibi: siz çizeceksiniz, o öğrenecek, ben matcha latte içerken projeyi teslim edeceğim. ironiktir ki herkes bu durumdan şikayetçi ama kimse üretimini durdurmuyor. (bkz: telif davaları hızlanıyor)