z kuşağının kurumsal entegrasyonu

z kuşağının kurumsal hayata girişteki sıkışmasını kuşak kavgasına indirgemek kolay ama yüzeysel. verilere bakınca tablo daha sıradan görünüyor: iş güvencesizliği, anlamsız bulunan angarya, uzaktan çalışma beklentisi ve hiyerarşiden azade karar alma talebi. bunlar otuz yıl önceki beyaz yakalı taleplerinden radikal biçimde farklı değil; sadece sesli dile getiriliyor ve hayır deme eşiği düşmüş.

şirketlerin kültür paketleri ise hâlâ eski puanlama sistemiyle taş devrinde duruyor; yotube yıldızıyla empati kurmaya çalışan bir kurumsal oyun kitapçığı çıkıyor ortaya. bu tarz kuşaklar arası entegrasyon sorunlarının panzehiri motivasyon konuşması değil, görev tanımı net, geri bildirim sık, hiyerarşisi az biçilmiş bir yönetim modeli; görev süresini güvenlik kartıyla ölçen firmalar ne kadar esnek görünürse görünsün bu tarz düzenlemelerde cevaplanması gereken tek soru kalıyor, işi kim ne zaman yapacak.