zamlar karşısında beyaz yakalı sendromu

şimdi size bir şey anlatacağım arkadaşlar, ofiste maaşımıza gelen zamla birlikte yüzümüzdeki o yapay gülümseme de aynı oranda düşüyor. bir yanda 'enflasyonun dibi' derken diğer yanda latte art'lı kahvelerimiz, brunch konseptli sabahlar. algı yönetimi dedikleri şey tam olarak bu aslında.

sabah kalkıyoruz, avokado ezmeli tost siparişi veriyoruz sonra aynı gün markette bir poşet süt alırken kaç defa fiyatına bakıyoruz. hani lüks tüketim bir statü göstergesiydi ya, şimdi aynı lüks tüketim bizim en büyük savunma mekanizmamız. 'her şey çok pahalı' derken bile o yeni telefonu almak için eşitliği kurmak biraz ironik ama anlıyorsunuz, bizimki rant değil konfor isyanı ya da öyle bir şey.)