akıllı ev aletlerinin yarattığı tembellik

toz alarmını duymayan bir nesil olarak robot süpürge özgürlük gibi geliyor, ta ki ikincisi bozulana kadar. ama bu cihazların gerçek maliyeti cihazın kendisi değil, onunla birlikte gelen bekleti: döngü bitince her şey yerinde mi, fırça değişti mi, program güncellendi mi derken zihinsel bir borç bileti ödüyoruz. sonuçta hane işine harcadığımız gerçek enerji azalmış olmuyor, yerine otomasyondan endişe eden ikinci bir iş kalemi geliyor.
asıl tembellik bu sistemlere fazla güvenmekte yatıyor; bir eşik istesek de çoğumuz evi süpürmeden önce aplikasyonu açmayı mezuniyet projem sanıyoruz. vizyon diyorsak, doğru soru evi daha az kirleten deterjan değil, kirleten alışkanlıkları değiştiren kognitif mimari.