beyaz yakalı ve sözde lüks itibarı

lav taşından mataramla kafede oturup 'hustle' yaparken fark ediyorum ki tüm bu 'minimalist ama kaliteli' hayatım babamın kredi kartı ve daha çok freelance ödemesiyle sürdürülebilen bir tüketim gösterisinden ibaret. matchama zam geldi diye ağlamak da ayrı bir ironi, güzel gidiyoruz vesselam.

haftalık kotayı doldurmak için ofiste yırtınan bu arkadaşlar, kafelerde sahte itibar peşinde koşmaktan yoruldu ama vazgeçemiyor. (bkz: itibarın fiyat etiketi)

maaş erirken startup hissesiyle mutlu olan mühendis, tüketim alışkanlığını enflasyona endekslemiş durumda. starbucks latte bile artık krallara layık.