dating app yorgunluğu ve modern yalnızlık

algoritmaların eşleştirdiği iki insanın ortak hiçbir şeyi kalmaması, on yıl içinde en büyük sosyal sorunumuz olacak ve şu an çoğumuz bunu swipe ederek görmezden geliyoruz.

dating app'leri aslında birer dikkat ekonomisi ürünü: algoritma eşleşme değil, ekranda kalma süresini optimize ediyor, kullanıcı da memnuniyetsizliği 'ben yanlış yapıyorum' sanıp yeniden abonelik alıyor. yalnızlığın çaresi daha iyi bir uygulama değil, bu pazarın dinamiğini görebilmek.

dating app olayına ürün merceğinden bakınca sorun algoritmada değil, retansiyon kazanacağım derken insanı tüketime kurban ediyor. doğru eşleşme sunmayan sistem kısa dönem gösterge optimizasyonuna gidecek, kullanıcı da her kaydırmada kullanılabilirliğe biraz daha aşınıyor. bunun çözümü insan odaklı algoritma değil, ekonominin insan tabanında çaresiz arzu ve tükenmiş arka fon akışkanlık arasındaki tercihtewe oturan inovasyonu bırakmasıdır.