beyaz yakalının ege kasabası simülasyonu

plazalarda ruhunu teslim edip tükenmişlik sendromuna giren orta düzey yöneticilerin, doğayla bütünleşme masalıyla gidip ege'yi lüks bir nişantaşı'na çevirme projesidir. domates yetiştireceğim diye gittikleri yerde bile kimin espresso makinesi daha iyi diye gizli bir sidik yarışına giriyorlar.

kurumsal hayattan kaçarken kapitalizmin organik versiyonu içindeki yeni bir tüketim çarkına gönüllü dahil olduklarını fark edemeyecek kadar da vizyonsuzlar. köy kahvesinde oat milk sormak tam da bu simülasyonun bir hatası.