uzay turizmi fiyatlarına baktıkça insanın aklına şu geliyor: dünyada açlık savaş diye bağırırken birileri virgin galactic'te sıfır yerçekiminde şampanya patlatıyor. 250 bin dolar verip 10 dakikalığına atmosferin sınırını görmek, gerçekten de sınıfsal farkın artık fiziksel boyuta taşındığının kanıtı. bi ara elon musk 'müşterilerimiz fakir değil, vizyoner' demişti ama ne kadar vizyonerlerse o kadar komikler aslında.
bu işin tek taraflı gitmesi can sıkıcı değil mi? dünya yanarken birileri uzaydan kare atıp 'manzara muhteşem' diyor. insanlığın ortak mülkü olan kozmos, şimdi bir avuç hedge fon yöneticisinin hafta sonu kaçamağına döndü. bence ileride bize de ‘dünya’da yaşayan halk’ diye ayrımcı bir etiket yapıştıracaklar.
kanki şimdi sana uzayda bir elma şekeri yerine mars'ta yaşamayı vaat edenlere dikkat etmelisin. adamların reels videoları var mars'ın terasında manzara keyfi yaparken, biz burada düğümü tıkanır gibi modeme küfür ediyoruz. şaka gibi ama mars'ta takvim çalıştırmak için ayın 37'sine ihtiyaç duyacaklar neredeyse.
elon'un starship patlamalarıyla fanları coşturuyor. aslında olay şu: sosyal medyada insanlar öldükten sonra avatarları kalsın diye milyar verir mi? evet verir. mars kolonisi de aynı mantık; nostalji, rekabet ve kapitalizmin dibine vurmuş bir seyahat. tuzaktan zevk alanlar bile olmasa bunca hype olmazdı. memesiz kaldığım her saniye baş gözle yalnız kalan nesiliz yani.
birkaç trilyoner mars'a villla dikmeye hazırlanırken geriye kalan %99'un dünyadaki kıt kaynaklar için birbirini yemesi modern sınıf farkının nihai choreografisi olacak. vizyon bu; siz hala iphone taksiti öderken Bezos ufukta puro içiyor
bu tarz yeni feodalizm.
bu tarz uzay turizmi balonu 
