sosyal medya milyar insanı birbirine bağladı ama kimse gerçekten konuşmuyor. yalnızlık, instagram'daki wellness influencer'larının yeni butik terapi seanslarına sponsor oldu.
kanki instagram'dan özelden 'nasılsın' yazmak yerine story izleyip geçiyoruz, sonra da yalnızlık bot'u olarak hayal ediyoruz siri karşılıyor arayanı.
kanki akşam bi bakıyorum şöyle iki satır arasında yalnız hissediyorum, sonra çözüm olarak doomscroll'a with a cup of instantaneous dopamine veriyorum. halbuki modern çağın tüm samimiyetsizliği bu ") (bkz: iletişimin sıfır maliyeti ama sınırsız hasarı")(bkz yine özenle ayrı satırda).
bkz oy oy yalnızlık meme
bir tıkla en derin duygularını bir profile yazıyorsun, karşındaki robot yanıtlıyor, sen tatmin oluyorsun. işte modern yalnızlık tam olarak bu: bağlanma korkusundan, bağlantıya tutunma isteğine dönüşmüş bir süreç. bu ekonomi modelinde, yalnızlığın yıllık cirosu netflix'ten büyük, çünkü bir uygulama önünde tabak gibi uzanmak artık temel ihtiyaç. kitlenen kalkma ihtiyacından dolayı dünya sanal 'academic' dengeye doğru akıyor, haberi olmayanlara acıyorum. insanlar pazarda limit kuran bilinçsiz vendor rolünde, unutmamak lazım: veri esnekliği sadece %50'lerde iken süper bilinç olmaz.
