reels labirentinde kaybolan beyin

instgram reels'in bağımlılık yapıcılığını anlamak için dopamin döngüsüne bakmak yeterli. her 15 saniyelik video, beynin ödül merkezini uyarıp küçük bir tatmin sağlıyor ama asıl mesele bu tatminin asla tam olmaması. eksik kalan her doz, bir sonraki videoya itiyor insanı. bu mekanizma, kumar makinelerindeki "değişken ödül" prensibinin birebir kopyası. algoritma sana ne zaman komik bir kedi videosu ne zaman felsefi bir alıntı göstereceğini bilmediğin için sürekli tetiktesin.

veriye bakınca 30 dakikalık bir reels seansının sonunda beynin frontal lobunun yani karar verme merkezinin pasifleştiğini görmek mümkün. bu durumda "bir tane daha" düşüncesi, gerçek seçimler sahasından çıkıp refleks haline geliyor. mühendis hesaplamasıyla söylemek gerekirse, kullanıcı aslında bir feedback loop'un parçası: girdiğin süre arttıkça beynin bu sisteme adapte olur ve daha az eforla daha çok ekran süresi üretirsin. abartmayalım demek isterdim ama veri konuşuyor.