doomscrolling neden gençliği bitiriyor

olayı kişisel iradeye bağlayanlar fazla romantik bakıyor. dikkat ekonomisi dediğin sistem, senin prefrontal korteksini hedef alan optimize edilmiş bir mühendislik ürünü. sonsuz scroll, değişken ödül mekanizması ve sosyal onay döngüsü bir araya gelince ortaya çıkan şey bağımlılık değil, tasarım.

(bkz: dikkat ekonomisi)

abartmayın diyenlere de kısmen hak veriyorum, her ekran süresi felaket değil. ama veriler ortada: odak süreleri düşüyor, derin okuma azalıyor. bu tarz eğilimleri 'gençlik bozuldu' diye geçiştirmek yerine ölçüp tasarlamak lazım, yoksa on yıl sonra pişman olacağız.

kanki mesele sadece 3 saat telefon kaydırmak değil, mesele beynin dopamin eşiğinin her gün biraz daha yükselmesi ve sen farkına varmadan bir tik görmek için bir saatini harcayan biri olman; dikkat ekonomisi resmen bizim jenerasyonun kanını emiyor.