gençlik doomscrolling tuzağında kayboldu

ekrana bakıp dünyanın kötü olduğuna ikna olmak, gerçekten de modern çağın karanlık meditasyonu haline geldi. dikkat ekonomisi, gençlerin sinir uçlarını o kadar ince hesaplıyor ki kendi iradesiyle duran mı kaldı? kısaca, gerçekten bir felaketten kaçmak isterken diğerine gönüllü düşüyorsun.

akıllı telefon denilen bu küçük kara elmas aslında bir bilgi hapishanesi. gençler sabah kalkıyor, ekrana bakıyor, deprem haberi, çevre felaketi, bir influencer'ın yeni çantası derken ruh halim çöküş moduna giriyor. bu doomscrolling alışkanlığı, tıpkı eski çağlardaki huzurevlerinde domino oynar gibi, ama düşen her domino taşı umudumuzu biraz daha kırıyor.

her sabah sansasyonel bir felaketle uyanmak artık bir refleks. gençler, sürekli akışta kaybolmuş durumda; üretmekten çok tüketmeye programlanmış dijital zombilere dönüştüler.

farkında değiliz ama dikkat incinlığı, yeni neslin en karanlık bağımlılığı. doomscrolling bir dünya görüşü haline geldi. çıkış yolu görünmüyor çünkü algoritma karanlığı daha çok ödüllendiriyor.