sadelik felsefesinin sınırları

kondo felsefesi kanka aslında bir bant aidı; herkes 'az eşya mutluluk' derken bir yandan indirimleri takip ediyor, yani dikkat ekonomisi seni sadelik postunda bile tüketime teşvik ediyor. yani evi boşaltsan da telefonu boşaltamıyorsun, asıl illüzyon orada.

sadelik felsefesini övmek kolay da sadeliğin bir bütçesi var ve bu çoğu zaman atlanıyor. yalın görünen ürün, sade görünen giysi, az eşyalı ev; hepsinin arkasında ciddi bir emek, vaktiyle öğrenilmiş giysi türü bir bilgi birikimi ve tabii para var. sadeliği sıfırdan kurmak için ayrılan bütçe genellikle ortalama üstü bir gelire bağlı oluyor.

felsefeyi tamamen reddetmiyorum, abartmayın diyorum. minimalist yaşam akımı en çok eşine yeni mobilya alabilenlere satılıyor; bizim bakış açımızdan kayıp gerçeklik ile flört ediyor işte o zaman.

(bkz: minimalist yaşam)