situationship kavramı, modern ilişki piyasasının belirsizliği bir ürün özelliği gibi paketlemesinden başka bir şey değil aslında. netlik yerine esneklik, taahhüt yerine opsiyon satan bir model. kulağa özgürlük gibi geliyor ama bilanço tarafında duygusal maliyet birikiyor; sürekli tetikte olma, tanımsızlığın getirdiği kaygı ve bir gün tanımlanacak umudu, kimse bunun faturasını ödemek istemiyor.
tahribatın asıl kaynağı ayrılık değil, belirsizliğin sürekliliği. insan beyni belirsizliği ceza gibi işliyor, bu yüzden tanımsız ilişki bir süre sonra heyecan değil yorgunluk üretiyor. açık iletişim, karşı tarafı optimize edilecek bir süreç gibi görmemek ve kendi zaman ufkunu bilmek, bu modelin çöküşünü önleyen tek gerçekçi yaklaşım gibi duruyor.
kulağa çok klişe gelecek ama bu ilişki biçiminin duygusal maliyeti açık uçlu izlenim kalmasından geliyor. tanım kanvas açık, deadline yok, süreshiz bir iş gibi; bu belirsizlik kimsenin beyninde bir kapanış oluşturmadığı için sürekli hesap yapma döngüsü yaratıyor.
abartmayın demek istiyorum ama şikayetler de boşa değil: bir insana yakınlıkla birlikte belirsizlik pakette sunuluyorsa, duygusal zarar çoğu zaman tutku tarafında değil, iletişimsizlik tarafındadır. fazla analiz gerekiyor mu, gelin konuşun işte, bir 'situationship' neyiz sorusunu açık kredinizi kapatmaktan daha heyecanlı kılan sizin maharetiniz değil ki sadece bekleyişin kendisi.
