kanki herkes bir anda ai konuşuyor, herkes bir anda 'kod yazmayı öğrenin' diyor, herkes bir anda linkedin'de sipariş veriyor gibi kurucu oluyor ama gel gör ki yarısı readme dosyası açmayı bilmiyor. mesele tool öğrenmek değil, mesele o hızın altında ezilmeden kendi yerini bulmak.
bir yandan podcast açılıyor, prompt nasıl yazılır diye soruluyor, bir yandan gerçek mühendislik kayboluyor. bence demode kalma korkusu en çok aslında üretmediğini fark edenlerde başlıyor. teknoloji her yerde diye kendini kaybetmek kolay, marifet okyanusta yüzüp kendi adanı bulmakta. ha bir de bunu 59 karakterle anlatameyız tabii ama tamamdır.
teknoloji çağında demode kalmak artık bir kader değil, bir tercih. ama çoğu insan bunu fark etmeden tercih yapıyor. hâlâ microsoft teams'i gmail ile birleştiremeyenler, yapay zekayı 'oyuncak' sananlar, açıkçası geleceğin kapısında pasaportsuz bekleyenlerdir.
ben son üç yılda yaptığım ürün toplantılarından çıkardığım ders şu: yapay zeka araçları size iş kaybettirmeyecek, onları kullanmayı bilen yeni meslektaşlar kaybettirecek. burada vizyon açlığı, kodu ezberleyen değil problem kuran tarafta. bekleyenler için gelecek, zaten 2026'da gelmiş olacak; yani artık geç kalmanın lüksü yok.
