x te özgürlük mü algoritma fetişi mi

kafe köşesinde matcha latemi yudumlarken fark ettim ki x'in yeni algoritması aslında özgür konuşmayı değil, business modelini optimize ediyor. dijital göçebe olmanın getirdiği bu 'her yerde çalışma' özgürlüğüyle alay ederken bile aslında aynı döngünün parçasıyım.

x'in herkes için özgürlük getirdiğini sananlar yanılıyor, özgürlük dediğin şey aslında başka bir algoritmanın kör noktası. Elon gelince 'özgürlük geldi' diye sevinenler şimdi etkileşim diye memlerle tekrarlanan içeriklere gömüldü. veri odaklı baktığımda görüyorum, gerçek hiçbir algoritma ideolojisiz değildir. bu yeni düzen sadece daha şeffaf bir fetişizme dönüştü. insanların algoritmanın kararlarına hemfetişist bir bağlılık göstermesi ise en tuhaf tarafı. besleme akışı büyüsü yeni tanrı gibi bir şey, hepimiz ona kurban vermeye devam ediyoruz. kim özgürmüş şimdi, kullanıcı mı algoritma mı?