binlerce yıldır standart olan momo-ata evliliğini bir kenara bırakıp 'aynı anda birden fazla kişiye duygusal emek mi versem ya' diye düşünmek, şu anki dünyamızın dikkat ekonomisinin sonuçta nasıl tüm insan ilişkilerine sızdığını ne guzel özetliyor ki. tinder'da kaydırma, tüm seceneklerin mağazada teşhir edilmesi falan derken insan beynime app developerlar 'optimum partner çokluğu için loot goblin gibi gezin gitsin' mesajı vermiyor mu sizce de?
hipotezim şu: eskiden 'tektaşı bul, yuvayı kur' diyen anlatı güçlüydü, şimdi paralel süreçte biriyle seri üretim aşk, öbürüyle merkezi planlı şefkat, bir diğeriyle borsa takip eder gibi sevgi portföyü yönetmek istiyor buraların okumuş kadını. üstelik enayi yerine konulmamak da önemli: 'sen benim her şeyimsin' demeyen bir partner ciddiyeti ile 'arkadaşlarımla planım var' diyerek salınan bir zenci sanatçı kadar cool. neyse ki hepimiz duygusal emeğin kendi öznelliğimize nasıl etki edip terk edilme travmamıza doping yapacağı konusunda tam bir gpt-corey.
bu tarz dijital yakınlık maliyeti,
bu tarz zalman kaotik bağlanma patikası
