beyaz yaka elitizmi ve plazalardan kaçış

abartmayın ama plazalar gerçekten garip bir sosyal deney. aynı asansöre binen, aynı yemekhanede kuyruğa giren insanlar, dışarıda konuşulunca kendilerini farklı bir gezegende sanıyor. ünvan, marka ve ofis katı dışında kimlik kalmayınca insan bir süre sonra kendi maskesinden sıkılıyor.

kaçış denen şeyin bir kısmı gerçek bir isyan değil, sadece motivasyonel içerikle şişirilmiş kaçış hikayesi. verilere bakınca istifa edenlerin önemli kısmı altı ay içinde benzer bir role dönüyor. çözüm bireysel kaçış değil, iş tanımını ve çalışma kültürünü baştan yazmak.