beyaz yakadan kacış

sabah dokuz akşam altı mesaisinden sıkılıp 'dijital göçebe oluyorum' diyenlerin kafede oturup matcha yudumladığı yeni bir akım bu. işin ironik tarafı, benim de bu satırları kafede yazarken farklı bir 'hustle culture' tuzağına düştüğümü hissetmiyor değilim. ama beyaz yakayı bırakıp bali'ye gidenlerin wifi bağlantısı koptuğunda yaşadığı krizler, onlara ofisin havalandırmasını aratıyor mu acaba merak konusu. (bkz: lokasyon bağımsız yaşam sendromu)

Sürekli toplantılardan ve o kocaman plazalardan bunalan insanların, özgürlük uğruna düzenli maaş ve konfor alanını terk etmeyi göze aldığı cesur ama riskli bir yolculuktur. Risktir kısacası.