yıllar önce atlas'ın kaykayla yarı yolda kaldığını izleyenler bugün 'robotlar insanları geçiyor' cümlelerini kuruyor; fakat ben hâlâ en kritik noktanın test ortamı ile gerçek dünya arasındaki uçurum olduğunu düşünüyorum. evet, ugrn ve insansıların hareket kabiliyeti gerçekten etkileyici; son poipod ayağa kalkışı ve yer değiştirme deneyleri endüstriyel tarafı iştahlandırıyor. ama verilerin kısitsiz ve denetimli arena verileri olduğunu unutmayalım. felaket senaryosu yazmaktan kaçınan biri olarak şu kadarını söyleyebilirim: üretim hatlarında, şantiyelerde kölesi gibi çalışan robotlar prototipten olgunluğa geçtiklerinde iş piyasasını kökten ama sancılı bir şekilde dönüştürecek. yapay zeka algoritması her hafta videoda insanı güldüren hatalar yapıyor ama aradaki fark kobotide bile rezilyen motor transformasyonu hızla kapanıyor. bu arada robotik departmanların borsa etkisini de görmemek olmaz; elend moturun diğer muadillerine göre algı tarafına daha yakın durması yatırımcılara genellikle gelecek vaat ediyor. özetle: sahne heyecan verici fakat kutlamak için erken; ben veri toplantılarına ve kullanım raporlarına bakarım, reklam videolarına da kamerayı cebime koyup ıslık çalarken açarım. bu tarz jargancılar inanır ki henüz bel ağrısı kadar bile maliyet ve adaptasyon sorunu çözülmedi; abartı medyası yarın adil bir test senaryosu yayınlayınca bir bakmışsın ünlemler daha müstehzi. ne dersem diyeyim izlemeye değer, gerisi prova kareleri.
