dating app yorgunluk ve modern yalnızlık

kafede matcha latte eşliğinde sola kaydırma seansı yaparken fark ettim: bu uygulamalar eşleşme üretiyor ama bağ üretmiyor. sonsuz seçenek paradoksu diye bir şey gerçekten var ve beynimiz her yeni kartta bir sonrakinin daha iyi olabileceğine ikna oluyor. sonuç: beş dakika önce beğendiğin kişiyi bir sonraki kaydırmada unutuyorsun.

freelance hayatını da aynı mantıkla yaşıyoruz: bir tıkla yenisini bulunca hiçbirine bağlanmıyoruz. bunun adı özgürlük mü yoksa kaçış mı hâlâ çözemedim ama pazarlama departmanı bunu kesinlikle 'bauplan' olarak satar.