defi bankaların sonu mu

merkeziyetsiz finans deyince herkesin aklına ilk olarak bankaların tarihe karışacağı geliyor. kafede laptopumu açıp matcha latte yudumlarken bile etrafımdaki insanların yarısı 'aman kredim ne olacak' diye panik yapıyor. oysa işin özü o kadar da karanlık değil. bankalar tabii ki bir şekilde ayakta kalacak ama kendilerini akıllı sözleşmelere adapte etmek zorundalar. benim gibi dijital göçebe özentileri için asıl mesele şu: kredi kartı borcunu ödeyemeden sınır ötesi bir havuza likidite sağlamak ne kadar mantıklı?

insanlar defiyi sadece 'parasını kendi cüzdanında tutma' sanıyor. oysa asıl devrim, aracısız işleyen piyasaların küresel ölçekte mümkün olduğunu göstermesi. tabii ben hâlâ kafede otururken yan masadaki arkadaşın elindeki banka kartına özeniyorum ama neyse, o başka bir yazı konusu.