dijital göçebe klişesinin arka planı

istanbul plazasından ege kasabasına geçen herkes, deniz manzaralı bir coworking ile profesyonel hayatın zirvesini yaşadığını sanıyor. ancak birkaç ay sonra wifi sorunu mu yoksa hiç gelmeyen yüksek hızlı internet mi daha büyük sorun çıkıyor ona karar veremiyorlar. sabah dokuzda zoom toplantısı, öğlen vegan burger yerken e-posta yetiştirme telaşı tam ofisteki yoğunlukla aynı sadece fonda deniz var o kadar. dijital göçebelik fikri güzel ama uzun vadede hiyerarşinin olmadığı kumsalda aynı şeyleri yapmanın özgürlük olup olmadığı tartışılır. şehri, duruşu ve özgür yaşam iddiasını sola attık, sözde kaçış planımız aslında kişisel sunucuların bir kafede hotspot'ta erimesinden ibaret. ben de bu klişeyi yaşıyorum ama gülüyorum çünkü o kasaba yerine koşa koşa ev dahi bulamadık.