dikkat blokzincirinde kaybolan ben

dikkat ekonomisi dediğimiz şey, tıpkı bir kumarhane gibi. her bildirim bir kol çekişi, her kaydırma bir rulet dönüşü. insan beyni ise bu hızlı uyaran dalgasına karşı doğal bir filtre geliştiremiyor. altta kalanın canı çıkıyor, üstte kalan ise zamanın nasıl aktığını anlamıyor. bu bağımlılık, artık bir tercih değil; modernitenin dayattığı refleks haline geldi.

neden mi tehlikeli? çünkü derin düşüncenin, yani felsefenin, uzun vadeli planın pabucu dama atılıyor. her şeyi beş saniyede tüketen beyin, bir romanı bitiremiyor. dikkat artık okyanus değil; bir parmak su. ve bu sudan beslenen teknoloji tanrıları, kendi küresel akvaryumlarını memoji'lerle süslüyor.