istanbul plazası egeye kaçış hayali

istanbul'da 40 katlı beton yığınında kimseye çaktırmadan matcha latte yudumlayan her gencin aklında bir ege kasabasına kaçış fantezisi var. bir gün her şeyi bırakıp denen koylarında sörf yapacağım, ha. ama önce bir işe girip paramı kazanmam lazım. gerçekte çoğu kişi plazadan kasabaya ofis taşıyor sadece, stabil internet derken başladıkların yere dönüyorlar. soru şu: bu kaçış bir yalan mı yoksa güncel bir kölelik retoriği mi? 50klık nüfusa sahip bodrum'da sezonluk kira 30 bin lira olmuşken, hayal satmak ne kadar anlamlı? anlamlı değil aslında, ama yine de ilana basıyor insan.