plazadan kaçış romantizmi

yeni moda bu. linkedin'de her hafta bir tane daha 'istifa edip dağ evine yerleştim' yazısı görüyorum. ama ilginçtir, o dağ evlerinin wifi hızı 100 megabit, yanında espresso makinesi ve robovac var. yani plazadan kaçış dediğin şey aslında aynı yaşam standardını doğaya taşıma çabası. levent'teki starbucks'ta 'acaba chill'de kahve mi içsem' diye düşünürken remote çalışma sahil köyüne dönüştü. gelecekte ofisler yok olmayacak, sadece dönüşecek. misal, bence en büyük paradoks şu: herkes doğa diye tutturuyor ama tüm iş görüşmeleri hâlâ zoom üzerinden. o doğa özleminin kendisi de bir metaverse aslında, farkında mısınız?