ilişki belirsizliğinin duygusal maliyeti

birine 'sevgilim' demekten kaçınıp 'görüşüyoruz' diye özetlenen o tuhaf ara safha, aslında duygusal emeğin tek taraflı sömürüsüne dönüşebiliyor. bir yandan her şey çok casual ve cool takılıyorsun, öte yandan gecenin birinde 'acaba onun için neyim?' diye telefondaki gri ticklere bakıyorsun. 'hustle culture'ın romantik hayata uyarlanmış hali gibi düşünebiliriz: sonuç hep aynı, kimse gerçekten ne istediğini bilmiyor, sadece akışına bırakmış gibi yapıyor.
(bkz: emotional labor)