polyamory ve psikolojik gerçeklik

açık ilişki deyince aklıma gelen ilk sahne: lüks bir kafede laptopla oturuyorum, bir yandan aslında bu iddialı yaşam modelini uygulamadan 'her şey tamam ya' modunda kendime bezelye kadar güven inşa ediyorum. polyamory bir nevi duygusal diversify etme taktiği. ama psikolojik olarak herkesin kaldırabileceği bir şey değil. hustle culture'ın romantik versiyonu gibi: bir yanda tükenmişlik riski, öbür yanda 'kendini gerçekleştirme' potansiyeli. şu bisikletli bir hafta matcha latte içseydi de başka bir kitaptan okusaydı diyorum ama kitap fuarı gibi karmaşık işte.