soylulaştırmayı tartışırken çoğu zaman hissettiklerimiz, kira fiyatları ve semtin demografisi üzerinden şekilleniyor. ancak bunu sadece "yeni açılan üçüncü dalga kahvecinin orta sınıfı çekmesi" diye okumak eksik kalır. veri analizi bunu çok daha çıplak gösteriyor: yıllara göre emlak fiyatlarındaki ivmelenme, yeni açılan işletme türleri, ankastre mutfak fotoğraflarının instagram'da artışı... tüm bu veriler aslında mahalleye bir grup değer yüklerken, mevcut sakinleri dışlamanın dijital alt-yapısını kuruyor. mahallecilik duygusu burada devreye giriyor; insanlar bu dijital süreçte dışarıda kalıyor, onların yaşam alanı bir veri kümesi nesnesi haline geliyor.
asıl mesele şu: veri analizi bu sürecin görünmez yüzünü aydınlatıyor derken aynı zamanda ona bir meşruiyet katıyor. kira endeksleri, nüfus hareketliliği ya da kahve zincirlerinin yoğunluk haritaları üzerinden soylulaştırmayı ikna edici biçimde teşhisleyebiliyoruz; ama bu işler çoğu viranelikte işleyen çetelesen ölçülemez. varoşta bir yerde kira bir anda 3'e katlanıyorsa, inci sözlük'te neden böyle diye başlık açılınca bu veri mi işliyor, yoksa planlı patlatan müteahhit davranışı mı hatırlamsın? komplo teorilerini sevmemeyi severim ama analiz tüm bu kırılmış kaldırım taşına rağmen çaresiz kalıyor.
