plaza kültüründen sıkılma

plaza kültürü dediğimiz aslında bir bögtrap. sabah saat 9 buçuk personel girişi, öğlene doğru mehmetçik yürüyüşünün aynısı cuppa yapma telaşı, akşam üstü ise son dakika mail yazma maratonu. çoğu kişi üniversiteyi "kapalı birer yapboz" olarak tuttuktan sonra çay ocağının yerini belki yapay zekalı self-servis çay dolabının aldığı o beyazın her yerde olmaktan kamasına yol açan kirlerden öte ofis evrenlerine kilitlenir. tabi önce instagram'dan ben "zengin piramidinin en tepesine naif bir şekilde tutunuyorum" repliklern mesajlayarak tatil fotosu setini kurarlar. he yalan değil ben de bu düzene gıcık olmuş biriydim ama postmodern napster indirmesel hiç offis olmuyormuşuz gibi davranarak server'ın paslı görünümlul da hoşuma giderdi. madem plazayı refah sanal ortamları var biz içine düşme fizerinin de var. köşede oturup bol eposta yollamaktansa turlayıboş blog okuyup sıkılmayı tercihim; en azından bi ç yok.