situationshiplerin yıkıcı psikolojik maliyeti

veriye bakınca situationship aslında iki tarafın da istatistiksel olarak yanlış hesapladığı bir duygusal arbitraj. belirsizlik içinde debelenen taraf doğası gereği olumsuz sonuca odaklanıp daha fazla yıpranıyor, çünkü insan beyni belirsizliği netlikten daha beter algılıyor. iki ay sonra 'ilişkimiz ne olacak' sorusunun cevabı 'tanıştığımıza memnun oldum' olduğunda aslında sistemin baştan verimli çalıştığını anlıyorsun. insan bagajında veri eksikliği kadar riskli bir şey yok, mühendis gibi bakınca bu işin duygusal tahribatı teorik olarak da kesinleşmiş oluyor.
(bkz: emosyonel verimlilik kişisel başına