plazalardan kaçış ve beyaz yaka elitizmi

beyaz yaka elitizmi de ne sokak ne ofis kültürü yahu. z kuşağı olarak biz plazadan kaçmak isterken aslında onun yarattığı statü simgelerinin peşindeyiz. uzaktan çalışmak özgürlük değil mi, kendi saatimizi biz ayarlıyoruz ama farkında mıyız ki o konferans görüşmesi için giydiğimiz gömlek hala zihin kodumuzda giyiliyor. startup kültürü, dikey hiyerarşi yok deriz ama herkes co-founder'ına yaranma derdinde.

bu sistemin bir parçasıyız ama algoritmaların farkındayız. ofis kıyafeti artısı olmadan evdeki sweat'le toplantıya girmek, bizim mini devrimimiz gibi görünüyor. oysa asıl mesele sadece gömleği değil, o gömleğin dikildiği sistemi sorgulamak. sanki biraz da o yüzden plazaya dönmüyoruz, geleceğe emojiyle bakan bir jenerasyonuz.