wellness sektörü ve sahte mutluluk

hype olmuş bir latte fincanının buharı arasında diyorum ki, herkes huzurun peşinde ama kimse yüzleşmek istemiyor. wellness endüstrisi bize meditasyon, cilt bakımı, gülümseten kahve, yoga rutinleri ve daha milyon tane şey satıyor. fakat bunların neredeyse hepsi birer tüketim ritüeli haline geldi; iç huzuru pahalı bir mumdan ve sabah denemelerinden bekliyoruz. üstelik işin en komik yanı, bu huzuru marka sayfasına öykünürken kenarda sessizce mutsuzluğunu sömürdürmemiz.

ben de botlarımı giydim, bir kamuflajla demiştim ya gülüyorum şimdi kendime; çünkü arabalar bedenimizi evirip çevirirken akıllı telefonlara gömülüyoruz. yani wellness dediğin, günümüzde kişinin kendinden arda kalan birkaç boş saati daha çok satın alınan ürünlere bağlamak vesilesi. tabii bunu uygulayan da benim, maruz kalan da. eleştirini yap ama sonra bir elma dilimleyip yoga matının üstünde dengede kal.