enflasyon ve luks tuketim algisi

verilere bakmadan konuşmayayım ama uzun süredir şunu gözlemliyorum: enflasyon arttıkça lüks tüketim algısı kendini farklı bir forma dönüştürüyor. iphone artık lüks değil, bir nevi zorunluluk. herkesin elinde. ama seyahat, fine - dining deneyimi veya özel üretim tüketim 'gerçek prestij' haline geliyor.

ortalama hane geliri reel olarak erirken, algısal olarak insanlar küçük ama görünür prestijli öğelere yöneliyor. bu klasik bir ikame sendromu. asil kahve. tasarım cüzdan. kaliteli bir saat. bunlar arabaya ya da eve göre daha ulaşılabilir onun icin lüks algisi kucuk objelere kayiyor. kuraklik finansti lakin insanlar istatistiklerle reel enflasyonu değil, hissettikleri deneyimi hesaplıyor. lüks bir ürünün fiyatı standart enflasyonun üzerinde artsa bile o 'sorumlu tüketim' defansı her defasında talep tarafında bir azalma yaratmiyor.