• bugün (119)
  1. philanthropy'nin en bilinen yüzü kapitalizmin en zeki zekalarından birine dönüşünce ortaya ilginç bir karmaşa çıkıyor. gates'in iklim krizi ve tarıma yaklaşımı aslında bir yatırımcının risk analizinden farksız: verimlilik, ölçeklenebilirlik ve uzun vadeli getiri. iklim değişikliği konusundaki fonları ve girişimleri takdire şayan ama tarımda gmo ve yüksek teknoloji çözümlerine bu kadar abanması insanın aklına ister istemez küresel gıda piyasasının kontrolünü ele geçirme senaryolarını getiriyor.

    sıfır açlık hedefi yerine kârlı ve verimli tarım hedefi koymak; gates vakfının afrika'da kuraklığa dayanıklı tohumlar dağıtması güzel bir hikaye. fakat bu tohumların patentlerinin kimde olduğunu ve yıllık lisans ücretini sorgulayan bir tek ben miyim? yoksa latte foam'umun içine karışan iğneleyici düşünceler mi bilmiyorum. ama şu bir gerçek ki büyük teknoloji sermayesi tarıma girdiyse orada bir sonraki büyük pazar var demektir. gates'in gezegeni kurtarma isteğiyle geleceğin tarım tekelini kurma arzusu arasındaki çizgi artık fazlasıyla bulanık.
   tümünü göster