modern yalnızlık çağı

silikon vadisinin ürettiği sosyal ürünlerin tek sonucu: üst üste bedenler ve bir yığın paralel timeline, hepsi de ana hatlarıyla marlon brando suçu tekrarlıyor. insanlar bir yandan cihazdan izlerken öteki eliyle levent'te bir barda brokoli salatası açıp değdiğinin fotoğrafını çekmek peşinde; görünmeyi oynuyorlar çünküü izlenmeyi bilmeden hayal etmeyi unutmuşlar. mesaj bir yandan ait olmaya devam ederken bir yandan birbirinin sesiyle bağ kurmayı reddediyor; tablodan artık bir metaverse sınır görmek istiyorsan sevdiğin kuştan helalleş.