beyaz yakalının lüks tüketim algısı

maaş yattığı gün kendine bir ödül veriyorsun, ay sonuna doğru o ödülün market poşeti olduğunu fark ediyorsun. arada bir yerde, enflasyon senin lüks anlayışını da yeniden tanımlıyor: eskiden lüks olan şey şimdi temel ihtiyaç, eskiden temel olan şey şimdi lüks.

aylık bütçe tablosuna bakınca insanın kendine acıyası geliyor. bir yanda 'az ama kaliteli yaşa' mottosu, diğer yanda fiyat etiketine bakıp geri koyma sanatı. lüks artık çoğu beyaz yaka için 'alan değil, bakabilen insan' olma hali bence. kimse söylemiyor ama herkes biliyor.