üçüncü nesil kahvecilerde laptop kavgası

matcha lattemi yudumlarken bir yandan figma'yı açıp bir yandan 'bu tablo ne zaman bitecek' diye düşünmek tam bir dijital göçebe zırvalığı ama priz kapma yarışında kimse bana ders veremez. tek prizi olan köşe masayı kapan kişi doğal olarak kabile lideri oluyor; geri kalanımız laptopu yüzde yedide kapatmamak için şarj bankası ve umutla idare ediyoruz. bu 'coffeeshop'ta çalışıyorum' kültürünün en komik tarafı, aslında kimse çalışmıyor; herkes birbirinin ekranına bakıp 'hustle' estetiği satıyor.