situationship kavramının yarattığı hasar

belirsizlik artık bir ilişki modeline dönüştü ve buğunu bedelini -özellikle oyunun zayıf tarafı- duygusal bir enflasyonla ödüyor. herhangi bir çıktısı olmayan bir ilişkiden pozitif bir kişisel gelişim beklemek, sabit getiri sanmak gibi bir hata.

asıl mesele bireysel drama değil; ilişkilerin tüketim kategorisine dönüşmesi. insan artık optimize edilmesi gereken bir bağlılık yerine istediği anda çıkış hakkı olan bir abonelik gibi ele alınıyor. bu model kısa vadede kaçış sağlıyor, uzun vadede bağlanma kapasitesini erozyona uğratıyor. buğluları pahalı bir strateji.