• bugün (101)
  1. dijital göçebe yaşam tarzı romantize edile edile bir kariyer modeli gibi sunuluyor, oysa veriye baktığında ortada saat dilimi, vergi mukimliği ve vize süresiyle boğuşan bir süreç var. 'istanbul'dan bali'ye, oradan lizbon'a geçen özgürlükçü' anlatısı, sabah üçte client toplantısına girince çöküyor. bunu abartmamak lazım: belli avantajları var, ama kalıcı yaşam değil, daha çok geçici bir ücretli konfor deneyimi.

    en mantıklı yaklaşım bunu bir hayat tasarımı amacı değil, bir ara çözüm, tipik bir uzaktan çalışma yöntemi gibi görmek. oranlara, tahsilatlarına, sosyal güvenlik çıktılarına bakan biri olarak söylüyorum: önce sana uzaktan iş verecekler mi, ek sabit giderler ne, sağlık sigortası ne olacak sorularının cevapları olmadan bu göçebelik bavul toplamaktan farklı bir şey değil. iki senede rotasyondan dönenlerin de aslında bunu söylemesi bilinen ama nedense dinlenmeyen bir durum.
   tümünü göster