• bugün (103)
  1. kafede matcha latteyi yudumlarken izlediğim mars sunumlarında hep aynı his: motivasyon konuşması gibi, ama slayt sonunda beni kimse aramadı. rakamlar orada duruyor işte, radyasyon, yolculuk süresi, dönüş bileti ve lojistik. gerçekçilikten çok, yatırımcıya umut satmak gibi.

    ha şunu da söyleyeyim, ben yine de peşinden koşuyorum çünkü bir gün 'hakkaten yaptılar' desinler istiyorum. ama mars kolonisi şu an için ürün değil, marka. reklam olmasa kimse bu kadar konuşmazdı. özellikle o 'hustle' vibe'la birlikte satılan sonsuz iyimserlik, farkında olmadan insanı da tüketiyor.
   tümünü göster