fonksiyonel tıp ve glutensiz yaşam elitizmi

fonksiyonel tıp dediğimiz şey bir yere kadar bilim, bir yere kadar da yeni çağın şamanizmi. glutensiz yaşam da bunun en masum bahanesi gibi duruyor ama işin içine 'benim vücudum farklı' hikayesi girince ortalık karışıyor. veriye baktığında çölyak ya da gluten hassasiyeti olmayan insanın glutensiz beslenmesinin hiçbir faydası yok, hatta lif kaybından dolayı zararı bile olabilir. ama insanlar yine de gluteni 'toksin' ilan edip 200 dolarlık toz süperfood'lara yöneliyor.

buradaki asıl mesele sağlık değil, kendini ayrıcalıklı hissetme ihtiyacı. herkes gibi ekmek yemek sıradan, ama 'ben glutensiz besleniyorum' demek o anki sosyal sermayeyi yükseltiyor. fonksiyonel tıp da bu hikayeye 'kişiye özel çözüm' kılıfı geçiriyor. sonuçta işin magazinsel kısmı bilimsel olanından hızlı koşuyor, paramız da bu farktan çıkıyor.